Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάπας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάπας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 27 Ιουλίου 2014

Ο Καθεδρικός Ναός του Στρασβούργου - Γοτθικός Ρυθμός



Στο Στρασβούργο, μια όμορφη πόλη της Βορειοανατολικής Γαλλίας και μια από τις έδρες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βρίσκεται ένας από τους ομορφότερους και εντυπωσιακότερους ναούς γοτθικού ρυθμού της Ευρώπης.
Ο Ναός του Στρασβούργου, αφιερωμένος στην Παναγία (Γαλλικά: Cathédrale Notre-Dame de Strasbourg, Γερμανικά:  Liebfrauenmünster zu Straßburg)  είναι ο Καθεδρικός Ναός για τους  Ρωμαιοκαθολικούς της περιοχής της Αλσατίας της Γαλλίας. Παρότι είναι ένα από τα εξοχότερα δείγματα Γοτθικού ρυθμού παρουσιάζει αρκετά στοιχεία Ρομανικού ρυθμού. 


Ο γοτθικός ρυθμός.  Με τον όρο γοτθική, δηλαδή βόρεια και βαρβαρική, χαρακτήρισαν υποτιμητικά οι καλλιτέχνες και οι λόγιοι της Αναγεννήσεως την τελευταία περίοδο του Μεσαίωνα. Ο όρος μετέβαλε έννοια και έφτασε να σημαίνει συμβατικά, γιατί δεν έχει καμία σχέση με τους Γότθους, μια συγκεκριμένη στιγμή στην ιστορική εξέλιξη των μορφών. Η γοτθική περίοδος, αρχίζει τον 12ο αιώνα και τελειώνει όταν τον 15ο ή τον 16ο αιώνα, διεισδύουν στις διάφορες χώρες οι κλασικίζουσες μορφές της Αναγεννήσεως. 
Ο αρχιτεκτονικός αυτός ρυθμός έχει ως κύρια χαρακτηριστικά το μεγάλο ύψος, τα τεθλασμένα και οξυκόρυφα τόξα, τη χρησιμοποίηση εξωτερικών τοξοτών αντηρίδων για τη στήριξη των τοίχων, τα μεγάλα παράθυρα που επιτρέπουν τον καλύτερο φωτισμό των ναών και διακοσμούνται με υαλογραφήματα, τα οποία παίρνουν τη θέση των τοιχογραφιών. Περίφημοι γοτθικοί ναοί είναι η Παναγία των Παρισίων (12ος αι.), οι καθεδρικοί ναοί της Σαρτρ (12ος -13ος αι.), της Ρενς, της Κολωνίας (13ος αι.) και πολλοί άλλοι, γιατί ο ρυθμός γνώρισε τεράστια εξάπλωση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, βόρεια των Άλπεων, μέχρι το 19ο αιώνα.

Ο ναός σχεδιάστηκε από τον  Erwin von Steinbach, κατασκευαστή μεγάλων κτηρίων στα χρόνια από το 1277 έως το θάνατό του το 1318.

Με 142 μέτρα ύψος υπήρξε το υψηλότερο κτήριο του κόσμου από το 1647 μέχρι και το 1874, όταν τον ξεπέρασε σε ύψος ο Άγιος Νικόλαος του Αμβούργου.  Σήμερα είναι ο έκτος ψηλότερος ναός στον κόσμο και  το υψηλότερο εναπομένον κτήριο που κατασκευάστηκε εξολοκλήρου  την εποχή του Μεσαίωνα.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ τον περιγράφει σαν: «γιγάντιο και ντελικάτο θαύμα», ενώ ο Γκαίτε σαν: «μεγαλειώδες πανύψηλο δέντρο του Θεού». Ο ναός είναι ορατός από πολύ μακριά σε όλη την πεδιάδα της Αλσατίας. Για τη κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε ψαμμίτης από τα βουνά Vosges της Γαλλίας που του δίνει χαρακτηριστικό ροζ  χρώμα

Η κατασκευή του Ναού

Η κατασκευή ξεκινά σε σχέδιο ρομανικού ρυθμού εμπνευσμένη από τους μεγάλους σε ύψος και μέγεθος καθεδρικούς ναούς της εποχής, όμως το 1225 μια ομάδα αρχιτεκτόνων από το Chartres δίνει νέα μορφή στην κατασκευή προτείνοντας μια γοτθικού τύπου αρχιτεκτονική. Έτσι γκρεμίζουν τα τμήματα του κεντρικού κλίτους που ήταν χτισμένα σε ρομανικό ρυθμό και το ανοικοδομούν και πάλι, το κεφάλαιο ωστόσο τελειώνει και για να βρεθούν τα απαραίτητα χρήματα καταφεύγουν στα συγχωροχάρτια το 1253.

Η Νότια πλευρά του ναού διακοσμημένη με μυθικές μορφές και δράκους πάνω στις 
αντηρίδες, ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των γοτθικών ναών στα πλάγια προκειμένου να αντέχει
 το οικοδόμημα από τις πιέσεις που ασκούνται στους πλαϊνούς τοίχους από τους πέτρινους θόλους
Όπως  η πόλη του Στρασβούργου έτσι και ο καθεδρικός ναός συνδέει γερμανικές και γαλλικές πολιτιστικές επιρροές, ενώ στην ανατολική πλευρά οι  δομές όπως  π.χ. η χορωδία και η νότια πύλη, εξακολουθούν να έχουν έντονα ρομανικά  χαρακτηριστικά, με μεγαλύτερη έμφαση στους τοίχους από ότι στα παράθυρα.
Το εσωτερικό του ναού στο κεντρικό κλίτος με τα χαρακτηριστικά γοτθικά τόξα

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η δυτική πρόσοψη του ναού που σε καταβάλει με τις εκατοντάδες φιγούρες που τη διακοσμούν, ένα πραγματικό αριστούργημα γοτθικής εποχής. Ο εντυπωσιακός πύργος είναι από τους πρώτους που βασίστηκαν ουσιαστικά στη μαστοριά, με την τελική εμφάνιση να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην γραμμικότητα της πέτρας. Ενώ οι προηγούμενες προσόψεις είχαν κάποια μορφή σχεδιασμού πριν την κατασκευή τους η πρόσοψη αυτού του ναού είναι αδύνατο να κατασκευαστεί χωρίς να υπάρχει πριν αρχιτεκτονικό σχέδιο. Έτσι ο ναός αυτός γίνετε και από τα πρώτα κτήρια που χρησιμοποιείται αρχιτεκτονικό σχέδιο.

Η Δυτική πρόσοψη του ναού με την τεράστια ροζέτα στο κέντρο

Ο βόρειος πύργος, που ολοκληρώθηκε το 1439, ήταν το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο από το 1647 (όταν το κωδωνοστάσιο της εκκλησίας της Αγίας Μαρίας, Stralsund κάηκε) μέχρι το 1874 (όταν ο πύργος της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου Αμβούργου ολοκληρώθηκε). Ο αρχικά σχεδιαζόμενος νότιος πύργος δε χτίστηκε ποτέ και έτσι μέχρι σήμερα ο ναός παρουσιάζει μια χαρακτηριστικά ασύμμετρη μορφή  καθιστώντας τον με τον τρόπο αυτό ορόσημο για ολόκληρη την Αλσατία. 
Από τον πύργο του μπορεί κανείς να δει σε απόσταση 30 χιλιομέτρων, παρατηρώντας έτσι τις όχθες του Ρήνου από τα Vosges σε όλη του τη διαδρομή καθώς διασχίζει τον Μέλανα Δρυμό. 
Φιγούρες από την κεντρική είσοδο

Το 1505 ο αρχιτέκτονας  Jakob von Landshut  μαζί με τον γλύπτη Hans von Aachen τελείωσαν με την κατασκευή της εισόδου του Αγίου Λαυρεντίου στο βόρειο κλίτος  συνδυάζοντας σημαντικά ύστερο-γοτθικά και πρώιμα αναγεννησιακά στοιχεία . Όπως και με τις άλλες πύλες του καθεδρικού ναού, τα περισσότερα από τα αγάλματα σήμερα είναι αντίγραφα, τα πρωτότυπα έχουν μεταφερθεί στο Musée de l'Oeuvre Notre-Dame, το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον ναό.
Κεντρική είσοδος, λεπτομέρεια, ο πειρασμός πολιορκεί τις ανόητες παρθένες 

Η κεντρική Είσοδος του ναού από τη δυτική πλευρά διακοσμημένη με εκατοντάδες φιγούρες. 


Ύστερη Ιστορία του ναού

Στο τέλος του Μεσαίωνα το Στρασβούργο καταφέρνει να απελευθερωθεί από την επικυριαρχία του τοπικού επισκόπου και αποκτά καθεστώς ελεύθερης πόλης. Ο 15ος αιώνας με το κήρυγμα του Ιωάννη Καλβίνου και την προτεσταντική μεταρρύθμιση σημαδεύουν και τον καθεδρικό ναό που δέχεται εικονοκλαστική επίθεση καθώς για μια περίοδο λειτουργεί σαν ναός των προτεσταντών. Μετά την προσάρτηση της πόλης από τον Λουδοβίκο ΙΔ της Γαλλίας, στις 30 Σεπτεμβρίου 1681, ο ναός επιστρέφει στους Ρωμαιοκαθολικούς. 
Η Δυτική πλευρά του ναού από το εσωτερικό, ξεχωρίζουν τα όμορφα βιτρό και οι 
ανάλαφρες κολόνες

Τον Απρίλιο του 1794 όταν οι «αδιάλλακτοι»(παράταξη της Γαλλικής Επανάστασης) κυβερνούσαν την πόλη άρχισαν να σχεδιάζουν την κατεδάφιση του κωδωνοστασίου, με το σκεπτικό ότι έρχεται σε αντίθεση ένα τόσο υψηλό κτήριο με την αρχή της ισότητας μεταξύ των πολιτών. Ο πύργος ωστόσο κατάφερε να σωθεί χάρη στην αντίδραση των πολιτών του Στρασβούργου, οι οποίοι τον Μάιο του ίδιου χρόνου κατασκεύασαν και τοποθέτησαν πάνω στον ναό έναν τεράστιο τενεκεδένιο σκούφο ίδιο σαν αυτόν που φορούσαν και οι «αδιάλλακτοι». Αυτό το τεχνούργημα διατηρήθηκε και αργότερα  στις ιστορικά συλλογές της πόλης έως ότου καταστράφηκε σε μια τεράστια πυρκαγιά τον Αύγουστο του 1870.

Το εσωτερικό του ναού στο κεντρικό κλίτος με τα χαρακτηριστικά γοτθικά τόξα
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο καθεδρικός ναός του Στρασβούργου θεωρήθηκε ως σύμβολο και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Αδόλφος Χίτλερ, ο οποίος τον επισκέφθηκε στις 28 Ιουνίου 1940, επιθυμούσε να μετατρέψει την εκκλησία σε «Εθνικό Θυσιαστήριο του Γερμανικού Λαού» , ή σε μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Την 1η Μαρτίου του 1941, ο στρατηγός  Leclerc, αρχηγός των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων έδωσε τον όρκο «serment de Koufra», κατά τον οποίο υποσχέθηκε πως: «τα όπλα μας θα ξεκουραστούν τα μόνο όταν τα όμορφα χρώματα  μας θα κυματίσουν και πάλι στον καθεδρικό ναό του Στρασβούργου». Κατά τη διάρκεια του ίδιου του πολέμου, το βιτρό του ναού απομακρύνθηκε σε 74 περιπτώσεις  και αποθηκεύτηκε σε ένα αλατωρυχείο κοντά στο Heilbronn της Γερμανίας. 

Η κόγχη του ιερού βήματος με ψηφιδωτά και το βιτρό της Παρθένου να δεσπόζει στο κέντρο

Ο καθεδρικός ναός χτυπήθηκε κατά τη διάρκεια αεροπορικών βομβαρδισμών από βρετανικά και αμερικανικά αεροπλάνα  στις 11 Αυγούστου του 1944. Οι επιδρομές αυτές έπληξαν το κέντρο του Στρασβούργου, όπως επίσης μεγάλες καταστροφές προξένησαν στο «Palais Rohan» και την εκκλησία « Madeleine».  

H Madonna του Στρασβούργου,
πάνω από το κεφάλι της οποίας 

υπάρχουν τα 12 αστέρια 
σύμβολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 
 Το 1956, το Συμβούλιο της Ευρώπης δώρισε στον ναό το περίφημο βιτρό του Max Ingrand, «Η  Madonna του Στρασβούργου». Όπως είναι γνωστό η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελείται από μια κυκλική δωδεκάδα αστέρια που είναι εμπνευσμένα από αυτό το έργο που βρίσκεται στον Καθεδρικό ναό του Στρασβούργου.

















Οι τελευταίες καταστροφές του πολέμου επισκευάστηκαν στις αρχές του 1990. 
Τον Οκτώβριο του 1988,  η πόλη τίμησε τα 2000 χρόνια από την ίδρυσή της, με την ευκαιρία αυτή την επισκέφτηκε ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο ΙΙ και λειτούργησε στον καθεδρικό ναό. Η εκδήλωση ήταν επίσης μια ευκαιρία για να εορτασθεί η  Γαλλο-Γερμανική συμφιλίωση.

Εσωτερικό του ναού με τα εντυπωσιακά βιτρό παράθυρα και το εκκλησιαστικό 
όργανο σε σχήμα χελιδονοφωλιάς

Το αστρονομικό ρολόι

Το αστρονομικό ρολόι, ύψους 18μ.
το υψηλότερο στο είδος του

Ένα από τα ιδιαίτερα αντικείμενα που μπορεί να βρει κάποιος στον ναό αυτό είναι και το αστρονομικό ρολόι. Βρίσκεται στο νότιο κλίτος του ναού μπροστά και είναι 18 μέτρα ύψος καθιστώντας το το μεγαλύτερο στο είδος του στον κόσμο. Από το 1352 που κατασκευάστηκε το πρώτο ρολόι στον ναό έγιναν διάφορες μετατροπές. Το ρολόι που υπάρχει σήμερα είναι του 1838-1843 και κατασκευάστηκε από τον Jean-Baptiste Schwilgué.
Το αστρονομικό μέρος του ρολογιού είναι ασυνήθιστα ακριβής, σ αυτό μπορεί να δει κανείς τα δίσεκτα έτη, τις ισημερίες  και άλλα αστρονομικά δεδομένα. Έτσι από την αρχή υπήρξε μια περίπλοκη υπολογιστική μηχανή μάλλον παρά ένα απλό ρολόι. Το ρολόι ήταν επίσης σε θέση να υπολογίσει την ημερομηνία του χριστιανικού Πάσχα σε εποχές που δεν υπήρχαν τα κομπιούτερ.
Σήμερα, οι τουρίστες βλέπουν μόνο τις γλυπτές διακοσμήσεις αυτού του ρολογιού, αλλά πίσω  τους  υπάρχει ένας μηχανισμός που αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο όμορφα αλλά και αξιοπερίεργα του καθεδρικού ναού.



 Οι  χαρακτήρες των κινουμένων σχεδίων  αρχίζουν να κινούνται σε διαφορετικές ώρες της ημέρας. Ένας άγγελος χτυπά την καμπάνα ενώ ένας δεύτερος γυρίζει πάνω από μια κλεψύδρα. Διαφορετικοί χαρακτήρες, που αντιπροσωπεύουν τα διάφορα στάδια της ζωής (από ένα παιδί σε ένα γέρο) παρελαύνουν μπροστά από τον θάνατο.
Λεπτομέρεια από το αστρολογικό ρολόι. Κάτω ο θάνατος μπροστά από τον οποίο παρελαύνουν όλοι
Πάνω ο Χριστός μπροστά από τον οποίο παρελαύνουν οι 12 Απόστολοι


Στο τελευταίο επίπεδο είναι οι Απόστολοι που περνούν μπροστά από τον Χριστό. Το ρολόι δείχνει πολύ περισσότερα εκτός από την επίσημη ώρα, δείχνει επίσης την ηλιακή ώρα, την ημέρα της εβδομάδας (η κάθε μια εκπροσωπείται από έναν θεό της μυθολογίας), το μήνα, το έτος, το ζώδιο του ζωδιακού κύκλου, τη φάση της σελήνης και τη θέση των διαφόρων πλανητών.
Σύμφωνα με τον θρύλο ο δημιουργός του ρολογιού μετά την κατασκευή του τυφλώθηκε για να μην φτιάξει άλλο.
"Η κολόνα των Αγγέλων"

Στον ίδιο χώρο υπάρχει και η "κολόνα των αγγέλων" μια λεπτή πανέμορφα διακοσμημένη κολόνα που εικονίζει την τελική κρίση. Εκεί υπάρχει και το άγαλμα ενός άντρα που στηρίζει τις αγκώνες του σε ένα κιγκλίδωμα. Σύμφωνα με τον μύθο αυτός είναι ένας αντίπαλος αρχιτέκτονας με αυτόν που έχτισε την κολόνα με τους αγγέλους, που αποτελεί αρχιτεκτονικό επίτευγμα της εποχής, ο οποίος υποστήριξε ότι μια και μόνη κολόνα δε θα μπορούσε να στηρίξει τέτοιο θόλο και θα περιμένουμε να δούμε πότε θα καταρρεύσει.
Ποιά είναι αυτή η φιγούρα που είναι τόσο παλιά όσο και η κολόνα; Ο μύθος λέει ότι είναι
ο ανταγωνιστής του αρχιτέκτονα, που περιμένει τη στέγη να καταρρεύσει.

Ένα όμορφο βίντεο παρουσίαση με αρκετά ιστορικά στοιχεία στην αγγλική γλώσσα:


Πηγές:
http://en.wikipedia.org/
http://www.strasbourg.info/cathedral/

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 23 Μαΐου 2014

Η Ανατολή συναντά τη Δύση - 50 χρόνια μετά


Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα που έχει ανακοινωθεί την Κυριακή 25 Μαίου 2014 θα συναντηθούν στα Ιεροσόλυμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πάπας Φραγκίσκος, ύστερα από πρόταση του πρώτου. Η συνάντηση αυτή γίνετε σε ανάμνηση της πρώτης συνάντησης που είχαν πριν ακριβώς 50 χρόνια ο Πατριάρχης Αθηναγόρας και ο Πάπας Παύλος ο Στ΄. Η σημασία της συνάντησης αυτής υπήρξε εξαιρετική καθώς με αυτή ουσιαστικά αίρονται τα αναθέματα που είχαν επιβληθεί από το μεγάλο Σχίσμα (1054μ.Χ.), οπότε και κάθε σχέση μεταξύ Ανατολικής με τη Δυτική Εκκλησία διεκόπει οριστικά.
Με αφορμή την συνάντηση αυτή και ξεφυλλίζοντας το αρχείο μου, παραθέτω κάποια ιστορικά γεγονότα που αφορούν στην πρώτη συνάντηση των δυο εκκλησιαστικών ηγετών αλλά και στο τί προηγήθηκε της συνάντησης και προετοίμασε το έδαφος της.



Η προετοιμασία


Προς τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στράφηκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο όταν Πατριάρχης ήταν ο Αθηναγόρας (από 1 Νοεμβρίου 1948 -έως 7 Ιουλίου 1972) μετά το θάνατο του Πάπα Πίου του ΙΒ΄ και εφ' εξής, ιδιαίτερα από την άνοδο στον Παπικό Θρόνο του Ιωάννη του ΚΓ΄. Με την ευκαιρία μάλιστα της εκλογής του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, έστειλε μήνυμα στο νέο Πάπα, εκφράζοντας τη χαρά αλλά και την ελπίδα του για μια συνεργασία μαζί του, στην επιστολή αυτή μάλιστα χρησιμοποίησε πολύ επιτυχημένα το χωρίο του ευαγγελιστή Ιωάννη που αναφέρετε στον Ιωάννη το Βαπτιστή "Ἐγένετο ἄνθρωπος, ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης".
Χαιρετίζοντας με αυτό τον τρόπο την εκλογή του Ιωάννη του ΚΓ΄ και θεωρώντας τον ως " άνθρωπο Θεού" του διεμήνυσε ότι δεν θα είχε καμία δυσκολία να συναντηθεί μαζί του "εν μέση οδώ", όπως επανειλημμένα είπε, σε ουδέτερο έδαφος μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινουπόλεως. Στη φάση αυτή ο Ιωάννης δίσταζε να προβεί σε μια τόσο τολμηρή ενέργεια, η δε Παπική Κούρια ήταν ακόμη αρκετά ισχυρή για να επιτρέψει μια τέτοια παρακινδυνευμένη για τον Ρωμαϊο-καθολικισμό συνάντηση.
Τον Ιανουάριο του 1959, ο Πάπας Ιωάννης ο ΚΓ΄ εξήγγειλε αιφνιδίως τη σύγκληση της Β΄ Βατικανής Συνόδου (11 Οκτωβρίου 1962–8 Δεκεβρίου 1965), την οποία μάλιστα χαρακτήρισε σας Σύνοδο Ενότητας, εφόσον, όπως έλεγε, δεν επρόκειτο να εκδώσει αναθεματισμούς, όπως κάναν οι προηγούμενες Σύνοδοι της Λατινικής Δύσης.

Βατικανό, Β΄ Βατικάνειος Σύνοδος

Το ίδιο έτος ο Πατριάρχης Αθηναγόρας εξήγγειλε και αναλάμβανε την υπεύθυνη πρωτοβουλία να συγκαλέσει την Α΄ Πανορθόδοξη Διάσκεψη στη Ρόδο με σκοπό το καθορισμό του καταλόγου των θεμάτων της μέλλουσας Προσυνόδου ή Πανορθοδόξου Μεγάλης Συνόδου, αλλά και με την τολμηρή απόφαση να κληθούν σ αυτήν και όλες οι υπόλοιπες "Εκκλησίες" και Ομολογίες της Ανατολής και Δύσης, για να αποστείλουν Αντιπροσώπους-Παρατηρητές, με σκοπό να αρχίσουν εκεί επαφές και συνομιλίες αλληλογνωριμίας και προβληματισμού.
Το 1962 συνήλθε τελικά η Βατικανή Σύνοδος και κλήθηκαν σ αυτή Ορθόδοξοι Παρατηρητές, οποίοι σε πρώτη φάση δεν παρευρέθηκαν. Το 1963 όμως η Ρωσική Εκκλησία έστειλε πρώτη τους Παρατηρητές της γεγονός που οδήγησε όλες τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες να στείλουν και αυτές τους Παρατηρητές τους.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1962, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο του στομάχου, γεγονός που οδήγησε στο θάνατό του στις 3 Ιουνίου του 1963. Τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο Πάπας Παύλος το Στ΄.


Η ιστορική συνάντηση


Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1963 ο Πάπας στέλνει αδελφικό μήνυμα στο οποίο απαντά ο Πατριάρχης Αθηναγόρας προτείνοντας συνάντηση στους Αγίους Τόπους, τους οποίους επρόκειτο να επισκευθει ο Πάπας. Η πρόταση αυτή έγινε δεκτή.
Μωσαϊκό εμπνευσμένο από τη συνάντηση Αθηναγόρα με τον Παύλο Στ΄

Το 1964 (5-6 Ιανουαρίου) πραγματοποιήθηκε η ιστορική συνάντηση του Πατριάρχου Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου Στ΄ στα Ιεροσόλυμα. 
Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε για όλο τον κόσμο γεγονός ιστορικής σημασίας. Η Ιερουσαλήμ, ο τόπος της επίγειας δράσης του Χριστού, έμελλε να αποτελέσει την απαρχή για μια πορεία επαναπροσέγγισης.


Η ιστορική πρώτη συνάντηση των Θρησκευτικών Αρχηγών πραγματοποιήθηκε στις 9:00 μμ της 5ης Ιανουαρίου στο μέγαρο της Παπικής Αντιπροσωπείας που βρίσκεται στο Όρος των Ελαιών. Τον Πατριάρχη μεταξύ άλλων συνόδευε και ο Αμερικής Ιάκωβος, του οποίου η συμβολή στο θέμα αυτό ήταν καθοριστική.

Στην προσφώνησή του ο Πατριάρχης μεταξύ άλλων ανέφερε: " Ἡ Χριστιανική ἀνθρωπότης ἀπό αἰώνων ζῆ τήν νύκτα τῆς διαιρέσεως. Οἱ ὀφθαλοί αὐτῆς ἐβαρύνθησαν ἀτενίζοντες πρός τό σκότος. Εἴη ἡ συνάντησις ἡμῶν αὕτη τό λυκαυγές φωτεινῆς καί ἁγίας ἡμέρας, ἐν ἧ, αἱ ἐπερχόμεναι Χριστιανικαί γενεαί, ἀπό τοῦ αὐτοῦ Ποτηρίου κοινωνοῦσαι τοῦ τιμίου σώματος καί αἵματος τοῦ Κυρίου ἐν ἀγάπη καί εἰρήνη καί ἑνότητι, αἰνέσουσι καί δοξάσουσι τόν ἕνα Χριστόν καί Σωτήρα Πάντων."
Η Αυτού Αγιώτης ο Πάπας ανταπάντησε με καταφανεί συγκίνηση στην γαλλική γλώσσα λόγους ευχαριστίας.

Στις 9.50 π.μ. της 6 Ιανουαρίου, εορτή των Θεοφανείων, ο Παύλος Στ΄ ανταπέδωσε την επίσκεψη του στο κατάλυμα του Πατριάρχη. Αντήλλαξαν και πάλι σαν παλαιοί γνώριμοι ένθερμα τον εν Χριστὠ ασπασμό και συνομίλησαν και πάλι μόνοι. Αναλογίστηκαν τις δυσκολίες για την άρση των παρεξηγήσεων και συμφώνησαν να βρεθεί η «συγκλίνουσα οδός» που θα αποκαταστήσει προοδευτικά την ενότητα Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων. Μετά ο Πάπας εξήρε την απαρχή μίας ευλογημένης συμπορείας και συνεχίστηκε η ανάγνωση της «αρχιερατικής προσευχής» που κατέληξε στην από κοινού απαγγελία ελληνικά και λατινικά του «Πάτερ ημών». Ο Πάπας ερωτά ευγενικά τον Πατριάρχη: «Αγιώτατε, θα θέλατε να ευλογήσουμε μαζί την Οικουμένη;» Ο Πατριάρχης απήντησε:
"Ευχαρίστως"! Και ευλόγησαν τους παριστάμενους και τον κόσμο για πρώτη φορά μετά από αιώνες.


Ο πατριάρχης Αθηγαγόρας τότε πρόσφερε στον Πάπα πολύτιμο αρχιερατικό εγκόλπιο, διάσημο της αναγνωριζόμενης διαχρονικά αρχιερωσύνης του επισκόπου της Ρώμης γιατί παρά τα 1000 χρόνια του χωρισμού ουδέποτε καταστάθηκε έκπτωτος συνοδικά ο Ρώμης ως αιρετικός για να εκλεγεί στη καθέδρα του ορθόδοξος επίσκοπος! Τότε Παύλος Στ΄ έβγαλε τη «στόλα» του και ο Πατριάρχης του φόρεσε το εγκόλπιο, ενώ οι παριστάμενοι. με έκδηλη συγκίνηση αναφωνούσαν με χειροκροτήματα: το «Άξιος»! «Άξιος»!
Αποσπάσματα από την πρώτη εκείνη συνάντηση στα παρακάτω βίντεο:



Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συνάντηση στα Ιεροσόλυμα θα βρείτε:
http://www.apostolicpilgrimage.org/
Διαβάστε περισσότερα...